Groningen, The Rolling Stones

Ik lig daar gewoon wakker van, zal het dan echt gaan gebeuren of komt er weer iets tussen! Unzipped! Het is voor het eerst dat ik weer zo ver ga! De tank zit vol en mijn dochter rijdt. Ik zit daarnaast en hoef een keer niet op de weg te letten, en weet je, ze rijdt zo goed dat ik mij ook geen zorgen hoef te maken of we ooit wel aankomen. Super ontspannen kijk ik links en rechts en rechts en links, wat is het een teringend rijden naar Groningen.

Wat mij opvalt zijn die lelijke windmolens, zover als je kan kijken. Hier bij middenmeer en op het IJsselmeer. Arme Natuur! Ik zie meer nadelen dan voordelen, maar vind het ook lelijk! Dat zijn windmolens van hebben, hebben, hebben, geld verdienen. Het kan ze echt geen ruk schelen wat de gevolgen zijn. Jammer hè! In Groningen staan we in de parkeergarage bij het station, het is niet meer dan 10 minuten lopen naar het museum. Als wij binnenkomen, allereerst het toilet, een sticker op je museumkaart en dan door naar de eerste hal. Het ziet er allemaal prachtig uit!

Daar hangen een stuk of dertig beeldschermen, met allemaal filmpjes door de tijd genomen van The Stones. Leuk om in de sfeer te komen, maar dat kunnen we thuis ook. Videotjes kijken. We lopen verder en we zien links rechts de kamertjes waar de honden nog geen brood van lusten.…. wat een smerigheid. Ik vraag het mij af!

Op naar de volgende zaal. Het drumstel van Charlie! Als je de zaal binnen loopt lijkt alles Zwart/Wit door de achtergrond. De mensen die voor het drumstel lopen stuur je weg. Ophoepelen ik wil een foto van dat prachtige drumstel. Thuis, naar de foto kijkend zie je de goud gele bekkens en vellen prachtig uitgelicht tegen de zwart/witte achtergrond. Hier begint onderwijl de tentoonstelling voor mij te leven. Mijn allereerste Stones LP Aftermath. Dit is het, dacht ik toen! High and dry well, I’m up here with no warning. Daar is het allemaal mee begonnen. Ik was toen een jaar of elf/ twaalf, ik had de LP geleend van de veel oudere buurjongen Dirk. Daarna blijf je de band volgen. Anders dan nu!

Ik kocht elke LP, single, posters , noem het maar op! Je ging de muziek ook zelf spelen thuis. En het klonk nooit zo als zij dat deden. Totdat je erachter kwam dat je de gitaar anders moest stemmen. Dat ik dat ontdekte in mijn jeugd, je moet je voorstellen, als ik daar op terug kijk waren dat jaren! Nou daar hebben ze het ook over op de tentoonstelling. Daar waar de gitaren hangen en ergens een stukje van Keith Richard waar de volledige uitleg staat. Twee vingers en een klootzak heb je daarvoor nodig. Ik vind dat geweldig! Dat is het leuke van deze tentoonstelling, je ziet het allemaal, je hoort het, je leest en je dwaalt af in elke ruimte, zaal en het is ook allemaal mooi, mooie gitaren, drums, studio, alles is mooi, je dwaalt af!

We gaan weer naar huis, onderweg bij Harlingen naar de Mac. We hebben daar een ongeveer uurtje gezeten. Als ik weer in de auto zit, vraag ik mij hard op af of ik de enige ben die al die malloten gezien heeft in die Mac Donalds. Nou het was nog een uurtje rijden, maar dat was zo om. Wat een leuke dag!